گاز قابل احتراق به گاز قابل احتراق منفرد و گاز قابل احتراق مختلط تقسیم می‌شود که دارای ویژگی‌های اشتعال‌پذیری و انفجار است. مقدار حد غلظت مخلوط یکنواخت گاز قابل احتراق و گاز پشتیبان احتراق که باعث انفجار در شرایط آزمایش استاندارد می‌شود. گاز پشتیبان احتراق می‌تواند هوا، اکسیژن یا سایر گازهای پشتیبان احتراق باشد.

حد انفجار به حد غلظت گاز یا بخار قابل احتراق در هوا اشاره دارد. کمترین مقدار گاز قابل احتراق که می‌تواند باعث انفجار شود، حد پایین انفجار و بالاترین غلظت، حد بالای انفجار نامیده می‌شود. حد انفجار با توجه به اجزای مخلوط متفاوت است.

گازهای قابل اشتعال و انفجار رایج شامل هیدروژن، متان، اتان، پروپان، بوتان، فسفین و سایر گازها هستند. هر گاز خواص و محدودیت‌های انفجار متفاوتی دارد.

هیدروژن

هیدروژن (H2)گازی بی‌رنگ، بی‌بو و بی‌مزه است. در فشار بالا و دمای پایین، مایعی بی‌رنگ است و کمی در آب محلول است. بسیار قابل اشتعال است و در صورت مخلوط شدن با هوا و مواجهه با آتش، می‌تواند به شدت منفجر شود. به عنوان مثال، هنگامی که با کلر مخلوط می‌شود، می‌تواند به طور طبیعی در زیر نور خورشید منفجر شود؛ هنگامی که در تاریکی با فلوئور مخلوط می‌شود، می‌تواند منفجر شود؛ هیدروژن موجود در سیلندر نیز می‌تواند در صورت گرم شدن منفجر شود. حد انفجار هیدروژن ۴.۰٪ تا ۷۵.۶٪ (غلظت حجمی) است.

متان

متانگازی بی‌رنگ و بی‌بو با نقطه جوش -161.4 درجه سانتیگراد است. از هوا سبک‌تر است و گازی قابل اشتعال است که به سختی در آب حل می‌شود. این یک ترکیب آلی ساده است. مخلوطی از متان و هوا با نسبت مناسب در صورت برخورد با جرقه منفجر می‌شود. حد بالای انفجار (V/V): 15.4٪، حد پایین انفجار (V/V): 5.0٪.

اتان

اتان در آب نامحلول، در اتانول و استون کمی محلول و در بنزن محلول است و در صورت مخلوط شدن با هوا می‌تواند مخلوط‌های انفجاری تشکیل دهد. در صورت قرار گرفتن در معرض منابع گرما و شعله‌های آتش، سوختن و انفجار آن خطرناک است. در تماس با فلوئور، کلر و غیره واکنش‌های شیمیایی شدیدی ایجاد می‌کند. حد بالای انفجار (حجمی/حجمی): 16.0، حد پایین انفجار (حجمی/حجمی): 3.0.

پروپان

پروپان (C3H8)، گازی بی‌رنگ، می‌تواند در صورت مخلوط شدن با هوا، مخلوط‌های انفجاری تشکیل دهد. سوختن و انفجار آن در معرض منابع گرما و شعله‌های آتش خطرناک است. در تماس با اکسیدان‌ها به شدت واکنش نشان می‌دهد. حد بالای انفجار (حجمی/حجمی): 9.5، حد پایین انفجار (حجمی/حجمی): 2.1؛

N. بوتان

نرمال بوتان یک گاز قابل اشتعال بی‌رنگ، نامحلول در آب، به راحتی در اتانول، اتر، کلروفرم و سایر هیدروکربن‌ها محلول است. این گاز با هوا مخلوط انفجاری تشکیل می‌دهد و حد انفجار آن ۱۹٪ تا ۸۴٪ (در شب) است.

اتیلن

اتیلن (C2H4) گازی بی‌رنگ با بوی شیرین خاصی است. در اتانول، اتر و آب محلول است. به راحتی می‌سوزد و منفجر می‌شود. وقتی محتوای آن در هوا به 3٪ برسد، می‌تواند منفجر شود و بسوزد. حد انفجار 3.0 تا 34.0٪ است.

استیلن

استیلن (C2H2)گازی بی‌رنگ با بوی اتر است. کمی در آب، در اتانول و به راحتی در استون حل می‌شود. به راحتی می‌سوزد و منفجر می‌شود، به خصوص وقتی که در تماس با فسفیدها یا سولفیدها قرار گیرد. حد انفجار آن 2.5 تا 80 درصد است.

پروپیلن

پروپیلن در حالت عادی گازی بی‌رنگ با بوی شیرین است. به راحتی در آب و اسید استیک حل می‌شود. به راحتی منفجر می‌شود و می‌سوزد و حد انفجار آن 2.0 تا 11.0 درصد است.

سیکلوپروپان

سیکلوپروپان گازی بی‌رنگ با بوی اتر نفتی است. در آب کمی محلول و در اتانول و اتر به راحتی حل می‌شود. به راحتی می‌سوزد و منفجر می‌شود و حد انفجار آن 2.4 تا 10.3 درصد است.

۱،۳ بوتادین

۱،۳ بوتادین گازی بی‌رنگ و بی‌بو است، در آب نامحلول، به راحتی در اتانول و اتر و در محلول کلرید مس محلول است. این گاز در دمای اتاق بسیار ناپایدار است و به راحتی تجزیه و منفجر می‌شود، با حد انفجار ۲.۱۶ تا ۱۱.۱۷٪.

متیل کلرید

متیل کلرید (CH3Cl) گازی بی‌رنگ و به راحتی مایع می‌شود. طعم آن شیرین و بویی شبیه اتر دارد. به راحتی در آب، اتانول، اتر، کلروفرم و اسید استیک گلاسیال حل می‌شود. به راحتی می‌سوزد و منفجر می‌شود و حد انفجار آن 8.1 تا 17.2 درصد است.